குடிமக்களும் குடியுரிமையும்

இந்திய அரசியலமைப்பின் இதயமாகக் கருதப்படும் குடியுரிமை, ஒரு நாட்டின் சட்டபூர்வமான அங்கீகாரத்தைப் பெறுவதாகும். ஒரு தனிமனிதன் அந்த நாட்டின் சட்டங்களுக்கு உட்பட்டு, உரிமைகளைப் பெற்று, கடமைகளைச் செய்யும் நிலையை இது குறிக்கிறது. குடிமகன் என்பவன் ஒரு நாட்டின் அரசியல் சமூகத்தில் உறுப்பினராக இருந்து, அந்த நாட்டின் இறையாண்மைக்கு உட்பட்டு வாழ்பவன் ஆவான்.

குடியுரிமையின் வரைவிலக்கணம்

குடியுரிமை என்பது ஒரு தனிநபருக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான உறவை வரையறுக்கும் சட்டப்பூர்வமான பிணைப்பாகும். குடியுரிமை பெற்றவர்கள் மட்டுமே நாட்டின் அரசியல் செயல்பாடுகளில் (தேர்தலில் வாக்களித்தல், அரசுப் பதவிகளை வகித்தல்) பங்கேற்க முடியும். ஏலியன்கள் (Aliens) எனப்படும் வெளிநாட்டவர்கள் நாட்டின் சட்ட பாதுகாப்பைப் பெற்றாலும், அரசியல் உரிமைகளை அனுபவிக்க முடியாது.

இந்திய அரசியலமைப்பில் குடியுரிமை (பகுதிகள் மற்றும் விதிகள்)

இந்திய அரசியலமைப்பின் பகுதி II-ல், சட்டப்பிரிவு 5 முதல் 11 வரை குடியுரிமை பற்றி விளக்கப்பட்டுள்ளது. 1950-ம் ஆண்டு ஜனவரி 26 அன்று இந்திய அரசியலமைப்பு நடைமுறைக்கு வந்தபோது, குடியுரிமைக்கான தகுதிகளை இவை நிர்ணயித்தன.

இந்திய குடியுரிமைச் சட்டம், 1955

அரசியலமைப்பு நடைமுறைக்கு வந்த பிறகு, குடியுரிமையைப் பெறுதல் மற்றும் இழத்தல் குறித்து விரிவான சட்டங்களை இயற்ற நாடாளுமன்றத்திற்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது. இதன்படி 1955-ல் குடியுரிமைச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. இச்சட்டம் குடியுரிமை பெறும் ஐந்து வழிகளைப் பட்டியலிடுகிறது.

1. பிறப்பு வழி (By Birth)

1950 ஜனவரி 26 அன்று அல்லது அதற்குப் பிறகு இந்தியாவில் பிறந்த எவரும் இந்தியக் குடிமகனாகக் கருதப்படுவார். 2004-ம் ஆண்டு திருத்தத்தின்படி, பெற்றோரில் இருவருமே இந்தியராக இருக்க வேண்டும் அல்லது பெற்றோர் சட்டவிரோதக் குடியேறியவர்களாக இருக்கக்கூடாது.

2. வம்சாவளி வழி (By Descent)

1950 ஜனவரி 26 அன்று அல்லது அதற்குப் பிறகு இந்தியாவின் வெளியே பிறந்த ஒருவர், அவரது தந்தை அல்லது தாய் பிறக்கும்போது இந்தியக் குடிமகனாக இருந்தால், அவர் வம்சாவளி அடிப்படையில் இந்தியக் குடிமகனாகலாம்.

3. பதிவு செய்தல் (By Registration)

இந்தியாவில் வசிக்கும் இந்திய வம்சாவளியினர், முறையாக விண்ணப்பிப்பதன் மூலம் குடியுரிமை பெறலாம். இதற்கு விண்ணப்பிப்பதற்கு முன்னால் குறைந்தது 7 ஆண்டுகள் இந்தியாவில் வசித்திருக்க வேண்டும்.

4. இயல்புரிமை (By Naturalization)

ஒரு வெளிநாட்டவர், இந்தியக் குடியுரிமை கோரி விண்ணப்பிக்கும்போது, அவர் இந்தியாவில் குறைந்தது 12 ஆண்டுகள் வசித்திருக்க வேண்டும். மேலும், அவர் இந்திய மொழிகளில் ஒன்றில் புலமை பெற்றிருக்க வேண்டும்.

5. பிரதேச இணைவு (By Incorporation of Territory)

இந்தியா ஏதேனும் ஒரு புதிய பகுதியைத் தனது நாட்டோடு இணைக்கும்போது, அந்தப் பகுதியில் வசிக்கும் மக்கள் இந்தியக் குடிமக்களாக அறிவிக்கப்படுவார்கள் (எ.கா: பாண்டிச்சேரி இந்தியாவுடன் இணைந்தபோது).

குடியுரிமையை இழத்தல்

இந்தியக் குடிமகன் தனது குடியுரிமையை மூன்று வழிகளில் இழக்கக்கூடும்:

• துறத்தல் (Renunciation): ஒரு குடிமகன் தானாக முன்வந்து தனது குடியுரிமையை விட்டுவிடுதல்.
• முடிவுக்கு வருதல் (Termination): மற்றொரு நாட்டின் குடியுரிமையை ஒரு நபர் தானாகப் பெற்றால், இந்தியக் குடியுரிமை தானாகவே முடிவுக்கு வரும்.
• மறுப்பு (Deprivation): மோசடி செய்தோ அல்லது அரசியலமைப்புக்கு எதிராகச் செயல்பட்டாலோ, அரசு கட்டாயமாக குடியுரிமையை ரத்து செய்தல்.

ஒற்றைக் குடியுரிமை

அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் இரட்டைக் குடியுரிமை (மத்திய அரசுக்கு ஒன்று, மாநில அரசுக்கு ஒன்று) உள்ளது. ஆனால், இந்திய அரசியலமைப்பு 'ஒற்றைக் குடியுரிமையை' (Single Citizenship) வழங்குகிறது. இந்தியாவில் எந்த மாநிலத்தில் பிறந்தாலும், வசித்தாலும் அவர் இந்தியர் மட்டுமே. இது நாட்டின் ஒற்றுமையையும் ஒருமைப்பாட்டையும் வலுப்படுத்துகிறது.

இந்திய வெளிநாடு வாழ் குடிமக்கள் (OCI)

இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த வெளிநாட்டவர்களுக்கு, இந்தியாவுடன் தொடர்பில் இருக்க 'இந்திய வெளிநாடு வாழ் குடிமக்கள்' (Overseas Citizen of India) என்ற அந்தஸ்து வழங்கப்படுகிறது. இவர்களுக்கு வாக்குரிமை கிடையாது, ஆனால் விசா இன்றி இந்தியாவுக்குப் பயணம் செய்யும் உரிமை உண்டு.

குடிமக்களின் கடமைகள் மற்றும் உரிமைகள்

குடியுரிமை என்பது உரிமைகளை மட்டும் தருவதல்ல, அது கடமைகளையும் உள்ளடக்கியது. இந்தியக் குடிமகன் அரசியலமைப்பை மதிப்பதும், தேசியக் கொடியை மதிப்பதும், நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு உறுதுணையாக இருப்பதும் மிக முக்கியமான கடமையாகும்.

தேர்வு நோக்கில் முக்கிய குறிப்புகள்:

• குடியுரிமை சட்டம் இயற்றப்பட்ட ஆண்டு: 1955.
• குடியுரிமை எந்தப் பகுதியில் உள்ளது: பகுதி II.
• குடியுரிமை எந்த நாட்டிடமிருந்து பெறப்பட்டது: பிரிட்டன் (ஐக்கிய இராச்சியம்).
• வாக்களிக்கும் உரிமை: 18 வயது பூர்த்தி அடைந்த இந்தியக் குடிமக்களுக்கு மட்டுமே.

முடிவாக, ஒரு நாட்டின் குடிமகனாக இருப்பது என்பது அந்த நாட்டின் சட்டங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு, நாட்டின் வளர்ச்சிக்குத் தங்களை அர்ப்பணிப்பதாகும். குடியுரிமை என்பது வெறும் அடையாள அட்டை அல்ல, அது அந்த நாட்டுடனான ஒரு புனிதமான பிணைப்பு ஆகும்.