இந்தியாவில் கல்வி வளர்ச்சி: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை

இந்தியாவின் கல்வி வளர்ச்சி என்பது வெறும் பள்ளிக்கூடங்களின் வருகையல்ல; அது பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வரும் ஒரு அறிவுப் பயணம். பண்டைய காலத்தில் குருகுலக் கல்வி முறையில் தொடங்கி, இன்று நவீன டிஜிட்டல் கல்வி வரை இந்தியா பல மாற்றங்களைக் கண்டுள்ளது. போட்டித் தேர்வுகளுக்குத் தயாராகும் மாணவர்களுக்கு, இந்த வரலாற்றுப் பரிணாமத்தை அறிந்துகொள்வது மிக முக்கியமானது.

1. பண்டைய காலக் கல்வி முறை

பண்டைய இந்தியாவில் கல்வி என்பது மதச் சார்புடையதாகவும், குரு-சீடர் உறவை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகவும் இருந்தது. வேதம், உபநிடதங்கள், தர்க்கம், இலக்கணம் மற்றும் வானியல் போன்றவை முக்கிய பாடங்களாக இருந்தன.

• குருகுலக் கல்வி: மாணவர்கள் தங்கள் ஆசிரியருடன் (குரு) தங்கி, வாழ்வியலோடு கல்வியைக் கற்றனர்.
• நாளந்தா மற்றும் தக்ஷசீலா: இவை உலகின் மிகப்பழமையான பல்கலைக்கழகங்கள். நாளந்தா பல்கலைக்கழகம் குமாரகுப்தரால் நிறுவப்பட்டது. இது பௌத்த மதக் கல்வியின் மையமாகத் திகழ்ந்தது.

2. இடைக்காலக் கல்வி

முகலாயர் காலத்தில் கல்வி முறையில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. பாரசீக மொழியும், அரபு மொழியும் கல்வி மொழியாக மாறின. மதரஸாக்கள் மற்றும் மக்தப்கள் கல்விக்கூடங்களாகச் செயல்பட்டன. அக்பர் போன்ற மன்னர்கள் கல்விக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளித்தனர்.

3. பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக் காலத்தில் கல்வி (முக்கிய கட்டங்கள்)

இந்தியாவில் நவீனக் கல்வியின் அடித்தளம் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் தான் போடப்பட்டது. இது குறித்து பல சட்டங்களும் அறிக்கைகளும் வெளியிடப்பட்டன. போட்டித் தேர்வுகளில் இவற்றுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் உண்டு.

மெக்காலே பிரபுவின் கல்வி அறிக்கை (1835)

தாமஸ் பாபிங்டன் மெக்காலே, ஆங்கிலக் கல்வியை இந்தியாவில் கட்டாயமாக்கினார். "இரத்தத்திலும் நிறத்திலும் இந்தியர்களாகவும், ரசனையிலும், கருத்திலும், ஒழுக்கத்திலும் ஆங்கிலேயர்களாகவும் இருக்கும் ஒரு வர்க்கத்தை உருவாக்குவதே" இதன் நோக்கமாக இருந்தது. இதுவே இந்தியாவில் 'சுரண்டல் கல்வி முறை'க்கு வித்திட்டது.

வுட்ஸ் கல்வி அறிக்கை (1854) - கல்வியின் மகாசாசனம்

சார்லஸ் வுட் என்பவரால் கொண்டுவரப்பட்ட இந்த அறிக்கை, தொடக்கப்பள்ளி முதல் பல்கலைக்கழகம் வரை ஒரு முறையான கல்வி அமைப்பை உருவாக்கப் பரிந்துரைத்தது. பெண் கல்வி மற்றும் ஆசிரியர் பயிற்சிக்கு இது முக்கியத்துவம் அளித்தது.

4. இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட காலத்தில் கல்வி

இந்திய தேசியத் தலைவர்கள் ஆங்கிலேயரின் கல்வி முறையை எதிர்த்து, இந்திய கலாச்சார அடிப்படையிலான கல்வியை வலியுறுத்தினர்.

• தேசியக் கல்வி: ரவீந்திரநாத் தாகூர் 'சாந்திநிகேதன்' என்ற கல்வி நிறுவனத்தை நிறுவினார்.
• காந்தியடிகளின் வார்தா கல்வித் திட்டம் (1937): இது 'அடிப்படை கல்வி' (Basic Education) என்று அழைக்கப்பட்டது. கைத்தொழில் சார்ந்த கல்வியை இது வலியுறுத்தியது.

5. சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கல்வி வளர்ச்சிகள்

சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, இந்திய அரசு கல்விக்காகப் பல கமிஷன்களை அமைத்தது.

ராதாகிருஷ்ணன் கமிஷன் (1948-49)

சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் கல்விக்குழு இதுவாகும். இது பல்கலைக்கழகக் கல்வி குறித்து ஆராய்ந்தது. பல்கலைக்கழக மானியக் குழு (UGC) உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தது.

கோத்தாரி கல்விக்குழு (1964-66)

கல்வியின் அனைத்து நிலைகளையும் ஆராய்ந்த மிக முக்கியமான குழு இது. "இந்தியாவின் எதிர்காலம் வகுப்பறைகளில் உருவாக்கப்படுகிறது" என்பது இக்குழுவின் புகழ்பெற்ற வாசகம். 10+2+3 என்ற கல்வி அமைப்பை இது பரிந்துரைத்தது.

6. தேசியக் கல்விக் கொள்கைகள் (NEP)

இந்தியாவில் இதுவரை மூன்று முக்கிய கல்விக் கொள்கைகள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன:

1. 1968: இந்திரா காந்தி காலத்தில் முதல் கல்விக் கொள்கை.
2. 1986: ராஜீவ் காந்தி காலத்தில் அறிமுகம். இது 'ஆபரேஷன் பிளாக் போர்டு' திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தது.
3. 2020: தற்போதைய புதிய கல்விக் கொள்கை. இது 5+3+3+4 என்ற புதிய பாடத்திட்ட அமைப்பை மாற்றியுள்ளது.

7. தற்போதைய சவால்கள் மற்றும் தீர்வுகள்

இன்றைய கல்வி முறையில் டிஜிட்டல் மயமாக்கல், வேலைவாய்ப்பு சார்ந்த கல்வி மற்றும் திறன் மேம்பாடு (Skill Development) ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. புதிய கல்விக் கொள்கை 2020, மாணவர்களின் மனப்பாடம் செய்யும் திறனை விட, புரிந்துகொள்ளும் திறனை (Critical Thinking) ஊக்குவிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

8. முடிவுரை

இந்தியாவில் கல்வி வளர்ச்சி என்பது ஒரு தொடர் செயல்முறை. பண்டைய குருகுலங்களிலிருந்து நவீன ஆன்லைன் வகுப்புகள் வரை இந்தியா நீண்ட தூரம் வந்துள்ளது. போட்டித் தேர்வுகளை எதிர்கொள்ளும் மாணவர்கள், இந்த வரலாற்று மாற்றங்களையும், ஒவ்வொரு கமிஷனின் முக்கிய பரிந்துரைகளையும் வரிசைப்படுத்திப் படிப்பது தேர்வில் வெற்றி பெற உதவும்.